Home

nou, wat is het weer veel te lang geleden:) 
haha, heb er echt nooit zin in om het vele dat ik meemaak in een paar zinnen te moeten vertalen. Het is , zoals ik al waarschijnlijk een paar keer heb verteld, gewoon onmogelijk om alles wat ik zie en beleef in woorden om te zetten. Er zijn gewoon te weinig woorden -of waarschijnlijk heb ik gewoon te weinig woordenschat- om het allemaal te beschrijven en over te laten komen. Ik heb me er al een paar keer toe verplicht om jullie op hoogte te houden, maar natuurlijk is het niet zo moeilijk om je eigen opgelegde verplichtingen lichtelijk aan te passen & uit te stellen. Maar nu ben ik er dus eindelijk aan begonnen. Waarschijnlijk zal het ook mijn laatste bericht vanuit Zuid-Afrika zijn, maar ik beloof jullie dat het deze keer een lang bericht zal worden, heb jullie zo veel te vertellen.

Een week van gemis. 
Vorige week was het HDC de hele week gesloten als gevolg van de inbraken. Om toch iets om handen te hebben, zijn we per 2 naar creches in het township gegaan om hen daar te helpen. Wat een verschil met de kindjes van het HDC! Ik trok mijn ogen open toen ik de kindjes hun lunchpakket uit hun boekentasjes zag nemen! Allemaal hadden ze op zen minst 1 zakje chips of lekkers bij zich, vele boterhammen, en velen onder hen ook nog een stuk fruit, nou seg! Hierdoor had ik wel een dubbel gevoel; langs de enige kant was ik blij dat ze het veel beter hadden dan 'mijn kindjes', maar langs de andere kant voelde ik me een beetje overbodig en nutteloos omdat ik wist dat de kindjes van het HDC ons veel harder nodig hadden, meer dan een week niet naar school konden, en als gevolg minder te eten kregen en op straat moesten spelen.

afgelopen week was nogal ongewoon..

Vrijdagmiddag zijn we met zen vieren vertrokken naar Cintsa, om een weekendje te genieten van het mooie Zuid-Afrika. Omdat het zondag nationale vrouwendag was, was het een public holiday op maandag, waardoor we een extra dagje vakantie hadden. Na een rit van 4 uur en enkele tussenstops kwamen we aan in ons backpackers hostel, waar ons nog een rit op een verschrikkelijke hobbelbobbelweggetje te wachten stond. Maar echt wel de moeite waard, het was er echt erg mooi. Kamer met uitzicht op strand en zee, en 's morgends werden we wakker van de aapjes die over het dak liepen. Zaterdag zijn we een dagje naar East London gegaan, en zondag lekker laten verwennen door een heerlijke massage. Maandag zijn we 's morgends vroeg vertrokken, zodanig dat we rustig naar huis konden rijden, want we moesten nog bij kennissen op de thee, en de huurauto moest om 17h ingeleverd worden.

hallo !
weer eens veel te lang geleden.. Maar nu heb ik eindelijk de tijd gevonden om alles weer op orde te stellen. De vrijwilligers van de eerste periode zijn vrijdag en zaterdag allemaal vertrokken, en de volgende komen pas maandag aan, dus dat maakt dat ik een paar daagjes de tijd heb om mijn weblog weer aan te vullen.
Zoals beloofd zal ik eerst even over de afgelopen weekenden vertellen. 
 
Het weekend van 1&2 augustus is een heel townshipweekend geworden. 
Zaterdag werden we door Gugu (sociaal werkster op het HDC) uitgenodigd voor 'The Gugu's Townshiptour' waar ze ons zou laten kennismaken met de traditionele xhosavoeding & -cultuur. Gugu woont samen met haar gezin bij haar schoonouders, en hebben het eigelijk redelijk goed. Ze wonen in een township, maar hebben wel een echt huisje. 

lieve allemaal !

nou omdat ik zie dat ik al een hele week achterloop met mijn weblog, ga ik even kort samenvatten wat ik heb meegemaakt. Wel kan ik jullie vertellen dat dat niet makkelijk gaat zijn, het is al moeilijk op zich om gewoon te beschrijven wat voor 'experiences' er allemaal op je afkomen en om dit goed over te brengen. 

Laten we beginnen met vorige week dinsdag & woensdag, dat waren men eerste dagjes op the HDC, dus daar kan ik rap overgaan. Gewoon even alles op je laten afkomen, en een beetje zien waar je juist allemaal mee kan helpen.

Wat gaat de tijd hier snel zeg, we zijn alweer een week verder, ik kan het bijna niet geloven dat ik hier al een week ben!
En pas na een week heb ik even de tijd gevonden een berichtje te schrijven op men weblog. Nu is het wel al laat en ben ik enorm moe, dus ga ik mijn eerste weekje in verschillende berichtjes typen.

Na een pijnlijk afscheid in Zaventem, een wenende vlucht naar Heathrow en een lange, slapeloze vlucht naar Johannesburg, kwam ik uiteindelijk in Zuid-Afrika aan.
Meteen merkte ik de hele andere cultuur; wat je van de Afrikaanse cultuur op tv ziet, wordt gewoon realiteit; iedereen is hier bv su-per lief en zò enthousiast ,en ze stonden allemaal klaar om je te helpen. 

Mijn eerste berichtje op mijn weblog en spijtig genoeg al direct een teleurstelling..
Aangekomen in Zaventem, helemaal klaar om te vertrekken met mijn koffertje naast me en van iedereen al afscheid genomen, bleek mijn paspoort niet in orde te zijn.. 
Gevolg; reis geannuleerd.. 
Vanmorgend kon ik dan maar pas naar het gemeentehuis gaan om een nieuw paspoort aan te vragen omdat ze de brug hadden gemaakt door de nationale feestdag. Mijn vlucht heb ik ook omgeboekt, en als alles deze keer wel goed loopt, kan ik zondag eindelijk vertrekken. Uiteindelijk dus een weekje later dan gepland & de 8 weken Afrika worden er 7. Maar beter te laat dan niet hé :) 
Wel jammer, zeker als ik alle leuke verhalen van Els, Marije en Noortje lees, de andere vrijwilligers waarmee ik uiteindelijk 3 weken doorbrengen.